Warianty genów kolagenowych typu II i odziedziczona martwica kości udowej głowy ad 6

Z wyjątkiem stawów biodrowych osoby dotknięte chorobą były poza tym normalne, ze średnią wysokością i prawidłowym rozwojem kręgosłupa (ryc. 3 dodatku dodatkowego). Co więcej, nie miały żadnych anomalii układu wzrokowego ani słuchowego. Warto zauważyć, że przejścia genów COL2A1 znalezione w trzech rodzinach z ANFH skutkują zmianą aminokwasu glicyna-seryna w powtórzeniu GXY kolagenu (Figura 3D). Spekulujemy, że w przeciwieństwie do innych kolagenopatii typu II (które są spowodowane przez delecję genu, skrócenie białka lub zastąpienie go obszernym aminokwasem), 14 przejścia COL2A1 w rodzinnej ANFH mogą mieć łagodniejszy wpływ na strukturę i funkcję białka. Zastąpienie glicyny do seryny zgłoszono w kilku dziedzicznych zaburzeniach szkieletowych obejmujących kolagen typu II, w tym achondrogenezie lub hipochondrogenezie, 15-20 dysplazji spondyloepiphousa, 21-25 i chorobie zwyrodnieniowej stawów26 (Tabela 3 Dodatku Uzupełniającego). Intrygujące jest to, że przedstawione tutaj przejścia różnią się od innych mutacji COL2A1 i że powodują zmiany glicyna-seryna w różnych pozycjach w domenie potrójnej helisy. Ponadto oczywiste jest, że substytucje aminokwasów glicyny do seryny w tej domenie mogą powodować choroby o różnych prezentacjach klinicznych i różnym stopniu nasilenia. Pozostaje ustalić, w jaki sposób zmiany glicyna-seryna w różnych pozycjach mogą wpływać na potranslacyjną obróbkę kolagenu typu II, a w konsekwencji przyczynić się do zmiennych objawów patofizjologicznych i klinicznych. Być może, zależnie od jego umiejscowienia w domenie powtarzania GXY, specyficzny typ podstawienia glicyna-seryna może zmienić strukturę włókienek i przeszkadzać w interakcjach molekularnych z innymi pozakomórkowymi składnikami matrycy, takimi jak proteoglikany. Ponadto, poziom ekspresji zmutowanego allelu w stosunku do allelu typu dzikiego w specyficznych tkankach może również wpływać na skład potrójnej helisy, a w konsekwencji na ciężkość kliniczną.
Analiza sekwencji DNA genu COL2A1 u członków rodziny A pozwoliła nam zidentyfikować osoby zagrożone ANFH. Spośród 19 osób, które nie miały żadnych objawów na wstępnym badaniu lekarskim, 16 miało homozygotyzację G / G w pozycji nukleotydowej 3665, podczas gdy u 3 (osoby w III-15, III-22 i IV-9) nastąpiło przejście G . A. Tych trzech osobników nosicie ten sam haplotyp w krytycznej interakcji między D12S1301 a D12S339 jako pacjenci z ANFH. Ból w pachwinach rozwinął się następnie u dwóch z trzech osobników (III-15 i III-22, obaj dorośli), a ostatni radiogram biodra w Podmiotu III-22 ujawnił późny etap ANFH (stadium IV Ficata) (Figura 2D). Wnioskujemy, że chociaż istnieje indywidualna zmienność wieku w momencie wystąpienia i tolerancji objawów choroby, wyniki badań DNA pokrywają się z diagnozą kliniczną. Co więcej, analiza haplotypów i sekwencji COL2A1 może potencjalnie umożliwić przedobjawowe testy diagnostyczne oferowane członkom rodzin z ANFH.
Trzeci badany (IV-9), który ma obecnie sześć lat, nie choruje, a najnowsze zdjęcie rentgenowskie wykazało prawidłowy rozwój bioder i kręgosłupa (ryc. 3C Dodatku dodatkowego)
[hasła pokrewne: zwichnięcie żuchwy, staw rzekomy, rozszczepienie psychologia ]
[przypisy: bliznowata tkanka łączna, marskość wątroby rokowanie, luxmed lublin radziwiłłowska ]