Wykorzystanie pomiarów wydychanego tlenku azotu w leczeniu przewlekłej astmy czesc 4

Następnie, jeśli poziom FENO utrzymywał się poniżej 15 ppb lub jeśli astmę kontrolowano przez dwie kolejne wizyty (tj. Przez cztery miesiące), dawkę zmniejszano stopniowo o jeden stopień. Jednak leczenie nie zmniejszyło się poniżej optymalnej dawki (poniżej której każdy pacjent wcześniej wykazał niestabilność) lub placebo podczas fazy 2. Wszystkie zlecenia leczenia zostały zweryfikowane niezależnie przez badacza, który był zaślepiony do zadań leczenia. (Zobacz część 2 Dodatku Aneks, aby uzyskać pełne dane dotyczące protokołu leczenia). Zgodność została ustalona na podstawie wagi inhalatorów do badań.
Strategia tworzenia kopii zapasowych dla grupy FENO
Nie mieliśmy dowodu a priori, że niskie pomiary FENO można wiarygodnie wykorzystać do odmowy pacjentom zwiększenia dawki wziewnej kortykosteroidu, która według wszystkich innych kryteriów byłaby uznawana za klinicznie niezbędną. Dlatego ze względów etycznych osoby z grupy FENO miały określony bufor bezpieczeństwa , za pomocą którego zapewniono skierowaną do góry (jednoetapową) korektę dawki w celu uporania się z pogarszającą się astmą w przypadku braku wzrostu zmierzonego FENO. Kryteria dotyczące interwencji można znaleźć w części 3 dodatku dodatkowego.
Pacjentom nie wolno było dostosowywać dawki podtrzymującej wziewnego kortykosteroidu, z wyjątkiem wizyty kontrolnej. Jednak ponownie, ze względów bezpieczeństwa, wszyscy badani mieli spersonalizowany plan samodzielnego leczenia, który zalecił im przyjmowanie doustnego prednizonu, 40 mg na dzień, gdy szczytowe wartości szczytowe spadły poniżej 70 procent średnich wartości docierania; kontynuowali tę dawkę do momentu, w którym szczytowe przepływy wzrosły powyżej 85 procent, w którym to czasie mieli przyjmować 20 mg dziennie przez tę samą liczbę dni. Uczestnicy mieli całodobowy dostęp do badaczy.
Pomiary
Wydychany tlenek azotu mierzono zgodnie z zaleceniami American Thoracic Society 11 z szybkością przepływu 250 ml na sekundę. Dodatkowe informacje dotyczące technicznych aspektów pomiarów FENO zawarte są w części Dodatku Uzupełniającego. Spirometrię przeprowadzono zgodnie z kryteriami American Thoracic Society.12 Indukcję plwociny przeprowadzono trzykrotnie: przy pierwszej niekontrolowanej wizycie podczas fazy 1; podczas ostatniej wizyty w fazie 1, która wystąpiła po czterech tygodniach leczenia optymalną dawką flutykazonu; a podczas ostatniej wizyty w fazie 2. uzyskano plwocinę i analizowano ją zgodnie z opublikowanymi metodami przy użyciu techniki z całą próbką.13,14
Pacjenci wykonywali dzienną kartę dzienniczkową przez cały okres badania, aby zarejestrować objawy, zastosowanie leków rozszerzających oskrzela, przepływy szczytowe i stosowanie prednizonu. Objawy astmy oceniano dla każdego okresu 24-godzinnego w następujący sposób: 0 oznaczało brak objawów, objawy przez jeden krótki okres, 2 objawy przez dwa lub więcej krótkich okresów, 3 objawy przez większość czasu, które nie wpływały na normalne codzienne czynności, 4 objawy przez większość czasu miało to wpływ na normalne codzienne czynności i 5 objawów tak ciężkich, że zakłócają codzienne czynności.
Tabela 2. Tabela 2. Kryteria dziennej oceny astmy zastosowanej do obliczenia zaostrzeń. Z danych podanych w dzienniku obliczono globalny wskaźnik astmy od 0 do 4 na każdy okres 24-godzinny przy użyciu wcześniej opublikowanych kryteriów (Tabela 2) .15 Częstotliwości dni z wynikiem 0, 1, 2, 3, i 4 zostały użyte do opisania kontroli astmy podczas fazy 2
[przypisy: diagmed nowy sacz, badanie otoskopowe, rozszczepienie psychologia ]
[patrz też: cialo modzelowate, diagmed nowy sacz, brazowe uplawy ]