Długoterminowe wyniki przeszczepu pomostowania tętnic wieńcowych w porównaniu z implantacją stentu ad

Zgłaszanie zgonów wewnątrzszpitalnych jest porównywane z danymi SPARCS, a szpitale są proszone o rozwiązywanie rozbieżności. Dokładność raportowania o czynnikach ryzyka jest ustalana na podstawie dokumentacji medycznej szpitali audytowych Departamentu Zdrowia. Aby zidentyfikować zgony, które nie wystąpiły w szpitalach, wykorzystaliśmy numery ubezpieczenia społecznego pacjentów, aby powiązać akt śmierci z aktami stanu cywilnego w Nowym Jorku z dwoma rejestrami. Instytucjonalna komisja rewizyjna Uniwersytetu w Albany wyraziła zgodę na wykorzystanie tych danych do tego badania. Grupa analityczna i punkty końcowe
Badaniem objęto mieszkańców Nowego Jorku z wielonaczyniową chorobą wieńcową (definiowaną jako zwężenie co najmniej 70 procent w co najmniej dwóch z trzech głównych tętnic wieńcowych), u których wykonano pojedyncze CABG lub implantację stentu w przypadku co najmniej jednej zmiany od stycznia 1997 r. I 31 grudnia 2000 r. W Nowym Jorku. Pacjenci, u których wcześniej przeprowadzono rewaskularyzację, ci z chorobą lewej głównej tętnicy wieńcowej (zdefiniowanej jako stenoza powyżej 50%) oraz ci, którzy mieli ostry zawał mięśnia sercowego w ciągu 24 godzin przed rewaskularyzacją, zostali wykluczeni. Badanie było ograniczone do mieszkańców Nowego Jorku, ponieważ akt zgonu statystycznego New York Vital Statistics dotyczy tylko mieszkańców stanu. Badaniem objęto 37,212 pacjentów poddanych CABG w 34 szpitalach w stanie, w którym wykonano CABG, oraz 22 102 pacjentom poddanym stentowaniu w 35 szpitalach w państwie, w którym wykonano PCI.
Punktami końcowymi były śmierć, rewaskularyzacja (CABG lub PCI) w dowolnym momencie przed 31 grudnia 2000 r. Kolejne rewaskularyzacje identyfikowano poprzez dopasowanie numerów ubezpieczenia społecznego pacjentów z CABG i procedurami PCI wymienionymi w CSRS i PCIRS.
Analiza statystyczna
Głównym celem analizy danych było ustalenie, czy śmiertelność długoterminowa różniła się istotnie pomiędzy pacjentami poddawanymi CABG a pacjentami poddawanymi PCI, po uwzględnieniu różnic w ryzyku preprocesowym pacjentów. Drugorzędnym celem było ustalenie, czy istnieją związane z leczeniem różnice w długoterminowej śmiertelności wśród pacjentów z cukrzycą, pacjentów z upośledzoną funkcją komory (zdefiniowaną przez frakcję wyrzutową lewej komory mniejszą niż 40 procent) i pacjenci bez zaburzonej funkcji komorowej. Planowaliśmy to osiągnąć, najpierw identyfikując czynniki, które wiązały się z ryzykiem śmierci w jednoczynnikowych analizach, a następnie stosując model wielowymiarowy (Cox proporcjonalne zagrożenia), który kontrolował znaczące czynniki ryzyka, podczas testowania znaczących różnic w długoterminowej śmiertelności między pacjentami. przechodzące CABG i przechodzące PCI. Ponieważ liczba chorych naczyń krwionośnych, obecność lub brak zajęcia lewej tętnicy wieńcowej zstępującej (LAD) oraz obecność lub brak choroby w bliższej części tętnicy LAD są głównymi czynnikami w określeniu, która procedura wykonać , analizy przeprowadzono oddzielnie dla każdej z pięciu grup anatomicznych wśród pacjentów z chorobą dwu- lub trójnaczyniową (pacjentów z chorobą jednonaczyniową pominięto, ponieważ przeważająca większość poddana rewaskularyzacji wykonuje to za pomocą PCI).
Porównano częstość występowania potencjalnych czynników ryzyka dla każdej procedury, stosując chi-kwadrat i dokładne testy Fishera (dla binarnych czynników ryzyka)
[przypisy: zgrubienie na szyi, cialo modzelowate, zatoka szyjna ]
[podobne: cialo modzelowate, diagmed nowy sacz, brazowe uplawy ]