Tetrahydroaminoakrydyna-lecytyna Leczenie skojarzone u pacjentów z zaawansowaną chorobą Alzheimera – wyniki kanadyjskiego podwójnie ślepego, Crossover, Multicenter Study

Choroba ALZHEIMERA to wyniszczające i powszechne zaburzenie neurologiczne, a poszukiwania leczenia objawowego przebiegają w przyspieszonym tempie, odkąd dziesięć lat temu odkryto zmniejszone markery cholinergiczne w kory nowej i hipokampie pacjentów.1 Obciążenie doustne prekursorami acetylocholinowymi, takimi jak cholina2 lub lecytyna 3 nie pomogła znacząco. Zapłodnienie wewnątrzkomorowe betanecholu, bezpośredniego agonisty muskarynowego, doprowadziło jedynie do niewielkiego zwiększenia wyników w teście Mini-Mental State (MMS); w związku z ryzykiem chirurgicznym związanym z wszczepieniem pompy i cewnika leczenie to zostało porzucone4. Krótkotrwałe inhibitory acetylocholinoesterazy, takie jak fizostygmina podawana doustnie lub pozajelitowo, mają kliniczną skuteczność, ale są ograniczone w zastosowaniu ze względu na krótki czas działania i wąskie okno terapeutyczne. W ostatnich badaniach5 stwierdzono, że tetrahydroaminoakrydyna (THA), długo działający inhibitor acetylocholinesterazy, jest skuteczny w dawkach do 200 mg na dobę w połączeniu z lecytyną.6. W naszej pierwszej próbie zbadania skuteczności i bezpieczeństwa THA w połączeniu z lecytyną, przeprowadziliśmy podwójnie ślepą próbę krzyżową u pacjentów w pośrednich stadiach choroby Alzheimera; badanie musiało zostać przerwane, ponieważ wystąpiła hepatotoksyczność zależna od dawki podczas miareczkowania dawek do 200 mg na dobę podawanych doustnie. Niemniej jednak statystycznie istotny wzrost (9 procent) w wyniku MMS zaobserwowano u 19 pacjentów, gdy otrzymywali oni średnią dawkę 88 mg na dobę.7 Nasza druga próba miareczkowania, przy maksymalnej dawce dziennej 100 mg, była bardziej skuteczna. , przynajmniej pod względem tolerancji leku i bezpieczeństwa, z 8-procentowym wzrostem wyniku MMS dla 46 pacjentów, gdy otrzymywali oni średnią dawkę 94 mg na dzień.8 Te wstępne badania nie były kontrolowane ani podwójnie ślepe. Obecnie przedstawiamy wyniki podwójnie ślepego okresu leczenia, w tym pełną analizę toksyczności. Obserwacje te wykonano po zakończeniu wcześniej opisanego okresu miareczkowania.8
Metody
Przedmioty
Pięćdziesięciu dwóch pacjentów uczestniczyło w badaniu (25 mężczyzn i 27 kobiet, ze średnią wieku 67,0 lat, zakres od 51 do 88); każdy z nich miał kliniczną diagnozę prawdopodobnej (n = 50) lub określonej (n = 2) choroby Alzheimera zgodnie z kryteriami grupy roboczej ds. diagnozy choroby Alzheimera, ustanowionej przez Narodowy Instytut Neurologicznych i Komunikacyjnych Zaburzeń i Udaru oraz Stowarzyszenie Chorób Alzheimera i Chorób Pokrewnych.9 Po zatwierdzeniu protokołu badawczego przez lokalne zespoły ds. Badań naukowych i Kanadyjski Wydział Ochrony Zdrowia, świadoma zgoda została wydana przez pacjentów, jeśli są kompetentni lub przez ich opiekunów, jeśli nie. Pacjenci byli ambulatoryjni i mogli funkcjonować samodzielnie lub pod nadzorem małżonka lub znaczącego innego . Były one zatem na etapie 4 lub 5 globalnej skali pogorszenia stanu Reisberga i wsp.10. Nie uwzględniono pacjentów z cechami parkinsonowskimi, czynną chorobą serca, napadami padaczkowymi lub czynną dysfunkcją wątroby lub hematologią, ani też u pacjentów z niedokrwiennymi wynikami niedokrwienia Hachinskiego. 4 lub więcej.11 Detektywi w ośmiu miejskich szpitalach w prowincjach Quebec i New Brunswick byli odpowiedzialni za przyjęcie i opiekę nad swoimi pacjentami i korzystali z tej samej bazy danych i procedur.
Protokół
Badanie to składało się z okresu zwiększania dawki, po którym następował prosty okres przejścia (faza podwójnie ślepej próby), w której zastosowano największą tolerowaną dawkę THA (maksymalnie do 100 mg na dzień)
[więcej w: cialo modzelowate, zniesienie lordozy lędźwiowej, bliznowata tkanka łączna ]