Wpływ przerywanej cyklicznej terapii etidronianem na masę kości i wskaźnik złamań u kobiet z osteoporozą pomenopauzalną ad 6

Paski wskazują SEM dla każdej wartości. Wartości w nawiasach to liczba ocenianych pacjentów. W tygodniu 150 średnia procentowa zmiana zawartości minerałów w kości w dystalnym przedramieniu nie różniła się istotnie od zera w grupie etydronianowej (1,5%, przedział ufności 95%, – 3,5 do 6,5, n = 20) lub grupie placebo (-3,6%, przedział ufności 95%, -7,4 do 0,2, n = 20) (ryc. 3). Różnica między grupami wynosiła 5,1% (przedział ufności 95%, -1,1 do 11,3).
Wskaźnik deformacji kręgosłupa i współczynnik złamania
Rycina 4. Ryc. 4. Zmiana wskaźnika deformacji kręgosłupa u pacjentów po menopauzie z osteoporozą, którzy otrzymali przerywaną cykliczną terapię za pomocą etidronianu (pełne koła) lub placebo (otwarte kółka). Paski wskazują SEM dla każdej wartości. Wartości w nawiasach reprezentują liczbę ocenianych pacjentów. Skala na osi Y jest odwrócona, aby pokazać, że zniekształcenie kręgosłupa pogorszyło się wraz ze wzrostem wskaźnika deformacji kręgosłupa. Gwiazdka wskazuje na znaczącą różnicę (P = 0,028) między grupami.
Podczas pierwszych 60 tygodni leczenia obserwowano podobną częstość pogorszenia integralności kręgów, wyrażającą się rosnącymi średnimi wskaźnikami deformacji kręgosłupa w obu grupach; następnie jednak średni wskaźnik pozostawał względnie stały w grupie etidronianowej, ale rósł progresywnie w grupie placebo. Różnica między grupami pod względem zmiany wskaźnika deformacji kręgosłupa w stosunku do linii podstawowej była istotna w tygodniu 150 (P = 0,028) (ryc. 4).
Nie zaobserwowano znaczącej różnicy między grupami etidronianów i placebo w zakresie częstości nowych złamań kręgów w okresie od linii podstawowej do 150 tygodnia (odpowiednio 18 i 43 na 100 pacjento-lat) lub od linii podstawowej do 60. tygodnia (38 i 35 lat). odpowiednio na 100 pacjento-lat); jednak stawki za okres od 60 tygodnia do 150 tygodnia były znacząco różne (odpowiednio 6 i 54 na 100 pacjento-lat, P = 0,023).
Spontaniczne i traumatyczne złamania bezkręgowe wystąpiły w obu grupach podczas badania. Sześciu pacjentów otrzymujących placebo miało w sumie 10 złamań bezkręgowych (przedramię, 3, biodro, 2, kość ramienna, 2, miednica, 1, szczęka, i mostek, 1), a pięciu pacjentów otrzymujących etidronian miało łącznie 6 złamań bezkręgowych (przedramię, 2, kość udowa, 1, biodro, 1, żebro, i palec, 1). Wśród pacjentów, którzy otrzymywali placebo, odnotowano siedem złamań pozakręgowych podczas lub przed 60. tygodniem badania, 2 w tygodniu 90 i w tygodniu 135. Wszystkie złamania pozakręgowe u pacjentów otrzymujących etidronian wystąpiły przed 60. tygodniem.
Wysokość
Rycina 5. Ryc. 5. Zmiana wysokości u pacjentów po menopauzie z osteoporozą, którzy otrzymali przerywaną cykliczną terapię etidronianem (kółka stałe) lub placebo (otwarte kółka). Paski wskazują SEM dla każdej wartości. Wartości w nawiasach reprezentują liczbę ocenianych pacjentów.
Średnie zmiany wysokości w obu grupach były istotnie różne od zera (P <0,01); jednakże odnotowano mniejszą utratę wzrostu w grupie etidronianowej niż w grupie placebo (-1,1 . 0,3 vs. -1,9 . 0,4 cm) (ryc. [przypisy: zespół żebra szyjnego, bliznowata tkanka łączna, olx ozorków ]